Sosyoloji\r\nve siyasetin penceresinden bakınca “elektrik,” düşünce tarihinde Aydınlanma\r\nolarak tanımlanan dönemi ve bağlantılı iki kavramı hatırlatır: akıl ve ışık.\r\n“Işık,” elektrik olgusunun sosyal bilimlere ve sosyolojiye tahvil edilmiş\r\ndilidir. Bugün elektrikle ilgili yüzlerce yıllık deneyime sahibiz. Bu deneyim,\r\nartık aydınlanma ve aydınlatmanın ötesine geçen işlevler üstleniyor. Modern\r\ninsan, elektriği aydınlatma işinde kullandığı gibi, kimi zaman da arzu ettiği\r\nkaranlıkları inşa etmek ve geceyi kamusallığa kapatmak için kullandı. Silahtarağa\r\nElektrik Santrali odağında elektrik üzerine literatür, “elektrikli” bir sahada\r\ndolaşma ve hatta sosyal anlamda “elektrikli sahalar” inşa etmede temel bir\r\nişlev görüyor. Sosyal alanın inşasında üstlendiği bu roller ve işlevler,\r\ngeleceğin toplumuna dair tahayyüllerde elektriğin baskın bir yer oluşturacağına\r\nişaret ediyor. Elinizdeki kitap, İstanbul’u elektrikle tanıştıran bir endüstri\r\nkurumunun öyküsüne ve toplumsal-mekânsal-kültürel hafızasına odaklanıyor. Bu\r\nyönüyle bir mekânın öyküsünden öte bir anlam taşıyor. İstanbul Aydınlanıyorken:\r\n20. Yüzyıl Türkiyesi’nde Kent, Elektrik, Gündelik Hayat’ın bir araya\r\ngetirdiği, özenle ve tematik olarak dizilmiş makaleler, bu öykünün neredeyse\r\nbütün duraklarında okuru dolaştırıyor.
\r\n \r\n
From the perspective of\r\nsociology and politics, “electricity” recalls the period defined as the\r\nEnlightenment in the history of thought and two related concepts: reason and\r\nlight. “Light” is the language of the electrical phenomenon translated into\r\nsocial sciences and sociology. Today, we have centuries of experience with electricity.\r\nThis experience now takes on functions that go beyond mere illumination. Modern\r\npeople have used electricity not only for lighting but also to construct the\r\ndarkness they desire and sometimes to close off the night from the public\r\nsphere. The literature on electricity, focusing on the Silahtarağa Power Plant,\r\nplays a fundamental role in navigating an “electric” field and even\r\nconstructing “electric fields” in a social sense. These roles and functions in\r\nthe construction of the social field indicate that electricity will occupy a\r\ndominant place in imaginings of the society of the future. This book focuses on\r\nthe story and socio-spatial-cultural memory of an industrial institution that introduced\r\nelectricity to Istanbul. In this respect, it carries a meaning beyond simply\r\ntelling the story of a place. As Istanbul Enlightens: Urban, Electricity and\r\nthe Daily Practices in 20th Century Türkiye brings together\r\ncarefully and thematically arranged articles that guide the reader through\r\nalmost every stage of this story.